منچستر٬ خیابان سرمت باسبی٬ ورزشگاه اولدترافورد شهر منچستر٬ یاد آور روزهایی است که برخی از برترین ستارگان فوتبال انگلیس و جهان٬ روزگاری در آن دل هواداران تیمی ملقب به شیاطین سرخ را شاد میکردند و با بازیهای درخشان٬ اعتبار خود و این تیم را حفظ میکردند...

اما منچستریونایتد٬ طبق معمول بار دیگر٬ بهترین بازیکن خود و جهان را از دست داد و بار ديگر بيش از روزهاي تلالو ستاره ها به قهرماني نزديک شد...

تمام انقلاب هاي فرگوسن پس از خروج يک مهره کليدي از اين باشگاه شکل گرفت. نمونه هاي زير مشت نمونه خروار است:

جاني گيلس

اين بازيکن ايرلندي پس از فاجعه هوايي مونيخ به منچستريونايتد پيوست و خيلي زود نقشي کليدي يافت اما وقتي پس از 12 سال باشکوه باشگاه را ترک کرد، آب از آب تکان نخورد.

ري ويلکينس

زننده گل قهرماني منچستريونايتد در جام حذفي سال 1981 پس از پنج فصل درخشان به ميلان فروخته شد اما از بخت بد تنها توانست در سري B اين تيم بحران زده را همراهي کند و عمر فوتبالش به شراکت در دوران طلايي روسونري کفاف نداد.

مارک هيوز

بازيکن محبوب اولدترافورد در بارسلونا به ونبلز و لينه کر پيوست اما آنجا فقط چهار گل زد و وقتي در بايرن تحقير شد، دوباره راه اولدترافورد را در پيش گرفت.

پول مک گراث

او به عنوان يکي از معروف ترين بازيکنان دوران ابتدايي امپراتوري فرگي به دليل افراط در مصرف مشروبات الکلي از تيم کنار گذاشته شد. بازيکن سال 1993 فوتبال در ادامه هرگز رنگ عافيت را به چشم نديد.

آندري کانچلسکيس

او با تسلط کامل بر جناحين يکي از عوامل قدرت نمايي منچستريونايتد بين سال هاي 1992 تا 1995 بود اما وقتي از علاقه به اورتون گفت، فروخته و در واقع محو شد؛ حال آنکه منچستريونايتد بدون او همچنان قدرتمند ادامه داد.

پول اينز

به اينتر رفت، راهي ليورپول شد و به دليل گلزني در بازي رودرروي ليورپول و منچستريونايتد خائن اولدترافورد نام گرفت؛ ستاره سيه چرده دوران قدرت نمايي کوتاهي داشت، برخلاف منچستريونايتد.

لي شارپ

قبل از رايان گيگز در سمت چپ دلربايي مي کرد و حتي سال 1991 مرد سال فوتبال انگليس شد اما در نهايت به ليدزيونايتد فروخته شد. آينده مشخص کرد نه سيخ سوخت و نه کباب.

ياپ استام

افشاگري در کتاب زندگينامه، راه يکي از ستون هاي خط دفاعي منچستريونايتد را به سمت جاده رم کج کرد. او بين راه جان داد.

رودفن نيستلروي

ماشين گلزني اولدترافورد در مجموع 150 بار سکونشينان اولدترافورد را شاد کرد اما تابستان 2006 در روزهايي که تصور مي شد آخرين روزهاي درخشش را پشت سر مي گذارد به رئال مادريد ستاره پسند نقل مکان کرد.

ديويد بکهام

برترین وارث شماره ۷ یونایتد و رب النوع حاشيه به دليل اعتراض به لنگه کفش پرتاب شده از سوي فرگوسن از معبودش جدا شد. منچستريونايتد بدون او به راه خودش ادامه مي دهد؛ استوار و بدون جنجال.